In de lente van 1939 voltrok zich in een afgelegen bergdorpje hoog in de Peruaanse Andes een medisch mysterie dat de wereldwijde wetenschap tot op de dag van vandaag verbijsterd achterlaat. Een arm boerenechtpaar bracht hun vijfjarige dochtertje, Lina Medina, naar het ziekenhuis. Haar buik groeide in een angstaanjagend tempo. De lokale bevolking fluisterde over kwade geesten en een onheilspellende tumor die het jonge leven zou opeisen. Wat de artsen echter ontdekten na grondig onderzoek, overtrof elke menselijke verbeelding en tartte alle biologische wetten.

Toen dokter Gerardo Lozada de kleine Lina onderzocht, bereidde hij zich voor op het opereren van een zware tumor. Maar toen hij de röntgenfoto's tegen het licht hield, bevroor het bloed in zijn aderen. Er was geen sprake van een dodelijke ziekte. In de baarmoeder van het jonge meisje vormde zich het perfecte, minuscule skelet van een ongeboren baby. Lina bleek al ruim zeven maanden zwanger te zijn. Het nieuws sloeg in als een bom. Hoe kon een kind, dat mentaal nog met poppen speelde, biologisch klaar zijn om een nieuw leven op de wereld te zetten?

Medici uit alle windstreken reisden af naar Peru om dit medische wonder met eigen ogen te aanschouwen. De verklaring lag in een extreem zeldzame aandoening genaamd pubertas praecox. Het hormoonstelsel van Lina had kort na haar geboorte al op de automatische piloot de volwassenheid ingezet. Rapporten toonden aan dat ze haar eerste menstruatie al kreeg toen ze amper acht maanden oud was. Tegen de tijd dat ze vier was, was haar lichaam fysiek volgroeid en klaar voor reproductie, hoewel haar geest nog die van een onschuldige kleuter was.

Achter dit medische mirakel schuilt echter een gitzwarte realiteit. Een kind van vijf raakt niet zomaar zwanger; er was sprake van gruwelijk misbruik. De autoriteiten arresteerden direct Lina's vader op verdenking van incest en verkrachting, maar hij moest wegens een nijpend gebrek aan hard bewijs worden vrijgelaten. Het mysterie over wie de biologische vader was, werd door Lina nooit onthuld. Mogelijk wist ze het door haar extreme jeugdigheid zelf niet eens.

Kleine Gerardo groeide op in de veronderstelling dat Lina zijn oudere zus was. Pas op tienjarige leeftijd ontdekte hij de schokkende waarheid over zijn biologische moeder. Ondanks de bizarre start van hun leven, probeerde het gezin de normaliteit te bewaren. Lina kreeg later een baan als secretaresse in de kliniek van dokter Lozada, die haar hielp met een opleiding en de opvoeding van haar zoon. In de jaren 70 trouwde ze en schonk ze het leven aan een tweede zoon, 33 jaar na de geboorte van Gerardo.

Gerardo overleed helaas in 1979 op 40-jarige leeftijd aan een zeldzame botziekte, die overigens losstond van zijn unieke geboorte. Lina Medina overleefde haar oudste zoon en koos er haar hele verdere leven bewust voor om alle media-aandacht, lucratieve Hollywood-contracten en interviews resoluut af te wijzen. Ze verkoos de absolute anonimiteit in de buitenwijken van Lima. Haar dossier blijft de meest extreme en adembenemende pagina in de medische geschiedenisboeken; een record waarvan de hele mensheid hoopt dat het nooit meer zal worden gebroken.